|
#1
|
|||
|
|||
|
De titel zegt het al een beetje. Ik ben vroeger heel lang (10 jaar) en heel erg gepest. Er zijn tijden geweest dat ik op school echt 40 man tegenover me had staan. In die jaren heb ik heel vaak om hulp gevraagd, bv bij leerkrachten. Maar het pesten werd nooit serieus genomen. Volgens bv de leerkrachten, maar ook andere volwassen mensen uit mijn omgeving hoorde dat pesten bij het opgroeien. Of ze zeiden dat ik er maar boven moest gaan staan. Of ze zeiden dat het mijn eigen schuld was en dat ik het pesten aantrok met mijn gedrag. In ieder geval kwam het erop neer dat niemand van plan was om mij te helpen. Ik moest het zelf maar uitzoeken. Op die manier ben ik 10 jaar lang dagelijks geterroriseerd op school, een plek die eigenlijk veilig zou moeten zijn. Ik werd altijd geslagen, geschopt, uitgelachen, uitgescholden, buitengesloten, bespuugd, spullen werden kapot gemaakt, enz enz. De pesters werden nooit gestraft, ze werden niet eens aangesproken op hun gedrag. Ik stond er altijd alleen voor.
Inmiddels ben ik 27 en mijn pestverleden heeft heel lang als een rode draad door mijn leven gelopen. Heeft heel veel invloed gehad op keuzes die ik gemaakt heb en gedrag dat ik vertoond heb. En dat doet het nu helaas ook nog vaak. Ik zeg altijd maar dat ik eruit ben gekomen, maar niet onbeschadigd. Ik heb er ook nog veel verdriet van. Nu ik ouder word zie je mensen om je heen kinderen krijgen. Ik heb altijd gezegd dat ik zelf geen kinderen wil. Ik heb daar maar 1 reden voor en dat is mijn pestverleden. Ik wil niet dat mijn kinderen straks hetzelfde overkomt. Stel dat ik een kindje zou krijgen dat heel veel op mij lijkt (uiterlijk of innerlijk) dan zou ik dat heel erg moeilijk vinden. Want wat als daardoor hetzelfde gebeurt? Geen enkel kind zou meer mogen meemaken wat mij vroeger is overkomen. Toch word ik ook ouder. Het punt dat ik zeg: ik wil 100% zeker geen kinderen, ben ik voorbij. Het is geen 100% meer. Maar de angst dat het verleden zich herhaalt is er nog wel heel erg. Zijn er mensen die hetzelfde hebben meegemaakt, twijfels hadden maar toch kinderen hebben gekregen. Of mensen die om deze reden juist bewust geen kinderen hebben gekregen? |
|
#2
|
|||
|
|||
|
Linn.....
je zou de dagboeken van Gerdie eens moeten lezen en gaan volgen. zij is ook heel erg gepest vroeger. heel sterke vrouw nu volgens mij. dat moet haast wel. mss inspirerend voor jou.
|
|
#3
|
|||
|
|||
|
Vreselijk wat je meegemaakt hebt en zoiets draag je inderdaad je leven lang bij je.
Toch zou ik mijn kinderwens hier niet vanaf laten hangen. Jij weet nu als geen ander, wat de signalen zijn die een kind kan uitzenden als het gepest wordt. Jij weet ook als geen ander hoe je wel of juist niet reageren moet. Ook zijn de meeste scholen hier tegenwoordig goed mee bezig, uitzonderingen daargelaten. Je zegt, stel dat ik een kind krijgt wat op mij lijkt. Dat wil dan nog niet zeggen dat je kind ook gepest gaat worden toch? Daar komen zoveel andere dingen bij kijken, lijkt me. Maar kan me heel goed voorstellen dat je er bang voor bent, maar als ik jou was, zou ik proberen het wat los te laten en positief te denken hierover. Dan kun je beslissen of je echt kinderen wilt krijgen ja of nee. Sterkte ermee. |
|
#4
|
|||
|
|||
|
beste Linn, ik wilde een tip geven maar die gaf Danique ook al: lees de dagboeken van Gerdie hier op de site (via de homepage). Zij is een prachtig mens volgens mij. En ze heeft ook kinderen.
Ik snap je twijfels, maar ik zou de angst overboord zetten. Of praat eens met een gespecialiseerde psycholoog. Dat kan een stuk schelen - zo breng je je angsten ook niet over op het kind. Ik wens je veel wijsheid en moed. Geralda |
|
#5
|
|||
|
|||
|
Linn,ik vind je verhaal heel herkenbaar,vooral die angst voor je kind. Ik ben vroeger ook ontzettend gepest op de lagere school, ik heb ook met het idee omgelopen om geen kinderen te krijgen alleen al omdat ik bang was voor het feit dat mijn kind ook zou worden gepest. De angst dat je kind hetzelfde zou kunnen overkomen als jij is bijna met geen pen te beschrijven.
Stel je voor dat je kind gepest zou worden,je weet precies wat hij of zij door maakt,je voelt zijn pijn,maar wat nog erger is JIJ voelt op dat moment weer die pijn die jou vroeger is aangedaan. En dat is een vreselijk gevoel. Mijn zoon is nu 13 en ik heb hem altijd op zijn hart gedrukt,ALS ie zou worden buitengesloten,ALS ie zou worden gepest,kom dan alsjeblieft bij je ouders,vertel het ons. Ook ik heb mijn hart vastgehouden hoor,tot op een gegeven moment hij het verschil niet meer zag tussen pesten en plagen en dat was mijn schuld,ik zat er altijd zo bovenop,pesten ze je ook? Enz enz. Toen ging bij mij de knop om. Pesten overkomt iemand,je zoekt het zelf niet op. Het moet een halt worden toegebracht,het gebeurd niet alleen onder kinderen,maar ook onder volwassenen. Ieder kind is anders,ik begrijp hierover heel goed je twijfel over een kinderwens,maar Linn,als je alleen overweegt om geen kinderen te krijgen alleen omdat ze misschien gepest zouden kunnen worden,is geen goed argument. Je zou hierdoor heel veel moois mis kunnen lopen en weet je, dan haalt het verleden je alsnog in. Zou dat niet heel erg jammer zijn? Je hebt al tips gekregen om Gerdie haar columns eens te lezen,die tip ga ik je ook geven. Lees en leer ervan. |
| Sponsored Links |