Full-time huisvrouw

[Jettina]

Ik ga nu uiteindelijk toch maar eens mee doen. Ik lees al een lange tijd allerlei posts op het forum maar vond het niks voor mij om er aan mee te doen. maar ik ben toch benieuwd wat jullie allemaal zouden zeggen als ik eens iets een keer zou posten.
Ik ben pas veertig geworden en ben al 15 jaar getrouwd. heus niet altijd gelukkig maar we slaan ons toch overal maar doorheen.
Waar ik het eigenlijk over wil hebben is dat het tegenwoordig wel een misdaad lijkt om alleen thuis te blijven en voor het huishouden te zorgen. Ik heb een volledige studie rechten gedaan en hoor vaak dat het zo zonde is dat ik daar niets mee doe. We hebben bewust geen kinderen dus mensen denken dat ik de hele dag een beetje op mijn luie kont lig ofzo. Ik zorg gewoon graag voor mijn man en ons huishouden. ik doe boodschappen en maak schoon, maar ik zorg ook dat er een balans is in onze administratie en verzorg alle partijtjes die we geven. ook zit ik bij de kegelvereniging waar ik erg druk mee ben en ik me veel voor in zet. Soms heb ik het gevoel dat ik me hiervoor moet verantwoorden. mijn man vind het heerlijk als ik 's avonds een drie gangen maaltijd heb klaargemaakt en zijn sloffen naast zijn krant liggen. Het klinkt misschien ouderwets maar ik MOET niks. ik doe het gewoon graag. Ik sport veel en zorg dat ik er altijd representatief uitzie. Ook ben ik altijd uitgerust dus kan voor hem klaarstaan wanneer dat nodig is en ik heb altijd tijd voor mezelf. Ik vind dat als vrouwen echt geemancipeerd zijn dat ze kiezen wat ze willen en niet alsnog doen wat de maatschappij van ze verwacht (kinderen en een fantastische baan balanceren en o alsjeblieft niet achter het aanrecht staan) wat vroeger dus was wat ik nu doe. Soms lijkt het zelfs stoer als je nu zegt dat je ECHT niet weet hoe je moet koken en alles maar besteld.
Herkent iemand dit borrelende gevoel van feminisme?

[maria23]

Hai,

Het is natuurlijk zo dat je niet moet doen wat de maatschappij van je verwacht, maar moet doen wat volgens jou oke is en waar jij je oke bij voelt.

Alleen een ding, stel dat je nu tegen je man zou gaan zeggen dat je wel wil gaan werken hoe zou hij reageren?

Ik zou zeggen als mijn man dan zou zeggen dat ik niet mag gaan werken omdat hij dan alle aandacht kwijt zou zijn dan zou ik wel gaan nadenken......

[BRAND]

Ha Jettina,

Ik vind het een geweldig verhaal. Voor mij heb je helemaal gelijk: als jij zo gelukkig bent en je leventje zo wilt inrichten als je nu doet, is dat toch helemaal okee?! Dat betekent zeker niet dat ik met je zou willen ruilen – voor geen goud. Ik ben niet zo van het zorgende type en heb net als jij geen kinderen, maar dat is omdat ik er (mede door mijn ambities in het werk) geen prioriteit aan heb gegeven. Voor mij is juist het gevoel financieel onafhankelijk te zijn erg belangrijk.

Ik begrijp wel dat mensen vaak met een bepaald gevoel naar jou en jouw levenswijze kijken. Zou ik in eerste instantie misschien ook doen – het lijkt natuurlijk wel een erg luxe leventje dat je leidt. Maar wat is daar uiteindelijk op tegen….?

Tegenwoordig lijkt het wel of je mee moet rijden met die maatschappelijke trein die in onze cultuur zo hard rijdt. Veel mensen gaan hier volgens mij aan ten onder of zijn op zijn minst minder gelukkig en meer gestresst dan ze graag zouden willen. Als je niet met de hogesnelheids-trein mee wilt lijk je er niet meer bij te horen. Dat is denk ik het gevoel dat jij nu ook hebt. Maar volgens mij ben jij geëmancipeerd en intelligent genoeg om uit te kunnen leggen wat jouw beweegredenen zijn en om te zorgen dat je voldoende maatschappelijke bevrediging vindt in jouw bestaan.
Mensen zullen jouw verhaal best begrijpen en zo niet – zijn het kennelijk niet jouw ‘vrienden’. Je kunt tenslotte niet met iedereen vriendjes zijn en dat is m.i. ook niet nodig om toch gelukkig te kunnen zijn.

[Jettina]

Leuk, die reacties zo snel!
Mijn man vind het heerlijk dat ik thuis ben en altijd in staat ben een fijne/goed gesprek te hebben omdat er geen gillende kinderen zijn of omdat ik moet overwerken net als hij eens vroeg thuis is.
Hij neemt ook vaak de tijd om tijdens lunch eens langs te komen. Als ik wee rzou willen werken zou hij dit heel jammer vinden. Dat ik niet werk geeft ook een bepaalde rust. Hij zou echter nooit degene willen zijn die thuis zit, daar is hij te veel een sociaal dier voor. Ik had het er laatst nog met iemand over op kegelavond, dat het helemaal niet zo luxe is als het lijkt, want je leeft natuurlijk maar van 1 salaris en moet ook goed sparen voor als hij bijv. zijn baan kwijt zou raken. Sommige mensen vinden ons egoistisch maar op partijtjes eten ze maar al te graag van mijn canapées.
En ik help mijn vriendinnen vaak met zaken waar zij dus geen tijd voor hebben, dan vind iedereen het wel makkelijk weet je wel.
En ja, ik winkel ook voor mezelf met geld van Harry. Ik vind ook dat ik dat best verdien want zonder mij zou hij niet zo functioneren als hij nu doet.
En ik denk dat het niets met snelheid te maken heeft maar meer met het lef écht te kiezen en het leven te leiden dat je wil.

[Ozzy]

Respect voor Jettina

Inderdaad is het wel een beetje zonde als je een goede studie achter de rug hebt en je besluit er niks mee te doen... maar als je op deze manier gelukkig bent: SO WHAT

Lees wel dat jullie (bewust) geen kinderen hebben - is ook j(ulli)e eigen keus !

Waar ik me wel aan kan ergeren zijn twee-verdieners die de kinderen de hele week in de oppas (of bij opa & oma) stoppen .... daar kan ik weinig respect voor opbrengen

En dat je lekker kan koken (wat ik niet weet) is toch goed !!

Ik kom alleen maar vrouwen tegen die dat niet kunnen - en die ookgeen rechten (of zelfs maar Spinazie-Academie) hebben gestudeerd ....

Gelukkig heb ik er zelf best wel lol in om te koken - thuis te zijn, etc .... en probeer daarom ook zo min mogelijk te werken

gr.
Ozzy